DE PIONIERS VAN LEGALE ABORTUS

Print deze rubriek

Verantwoordelijk voor 75 000 abortussen,

Dr. Bernhard Nathanson

Gedeelten van een toespraak van de voormalige arts-aborteur Dr. Bernhard Nathanson, gehouden in Dublin ter gelegenheid van de verandering van de Ierse grondwet, over de tactieken die gebruikt worden door voorstanders van abortus.

Velen onder u kennen waarschijnlijk mijn naam uit de tijd dat ik directeur was van de grootste abortuskliniek ter wereld.

Onze kliniek was in New Vork bekend onder de "mooie" naam van "Centrum voor reproductieve en seksuele gezondheid”. Zij lag aan de oostkant van de stad en gedurende de twee jaar dat ik daar werkzaam geweest ben als stichter en directeur, hebben wij er 60.000 abortussen uitgevoerd. Onder mijn leiding werkten 35 artsen. De kliniek was dagelijks in bedrijf, van morgens acht uur tot middernacht, inclusief op zondag en we haalden 120 abortussen per dag. De enige uitzondering was Eerste Kerstdag, waarop niet gewerkt werd.

In mijn privépraktijk heb ik eigenhandig nog ongeveer 15.000 abortussen uitgevoerd, zodat ik persoonlijk voor een aantal van 75.000 verantwoordelijk ben. Uiteraard is dit een statistiek waarop ik niet trots hoef te zijn, maar ik denk dat mijn voordracht door deze mededeling toch een zeker gezag en meer geloofwaardigheid krijgt.

Ik ben een van de stichters geweest van de nationale  vereniging voor het opheffen van de abortuswet, NARAL (National Association for Repeal of Abortion Law), een naam die later veranderd werd in Actieliga voor het recht op abortus (Abortion Rights Action League). Dit was in de USA de eerste politieke actiegroep die ijverde voor abortus.

De stichters waren, Laurence Lader, ikzelf, Betty Freedan, een feministe,Carol Brightcer, een toenmalige politica in de stad New York. Dit gebeurde in 1968 en het was werkelijk een staaltje van ongelooflijke stoutmoedigheid, zulk een politieke actiegroep in het leven te roepen. Ons groepje was klein en ons budget voor het eerste jaar van onze activiteiten bedroeg niet meer dan 7.500 dollar. Zoals ik eerder zei, was dringend advies willen geven, zeer voorzichtig en kritisch te zijn als het gaat om enquêtes, waarvan in de pers of via de radio melding gemaakt wordt. Dit is namelijk, zoals ik al gezegd heb, ook nu nog een veel gebruikte tactiek van bewegingen die abortus willen doordrijven.

Wij wisten ook dat, als we de situatie maar dramatisch genoeg voorstelden, wij voldoende sympathie zouden opwekken om ons programma voor legalisering van abortus aan de man te brengen.

Daarom deden we het zo: wij vervalsten het getal van de illegale abortussen die jaarlijks in de USA uitgevoerd werden. Wij wisten dat er in heel de USA zo ongeveer 100 000 per jaar waren, maar wij maakten er een miljoen van en gaven dit getal aan de pers en aan de media door.

Als de grote leugen maar vaak genoeg herhaald wordt, lukt het op den duur het publiek te overtuigen. Onze “vriend” Hitler heeft dat indertijd in Duitsland al bewezen.

Verder wisten wij dat het aantal vrouwen die in de USA stierven als gevolg van een illegale abortus, tussen 200 en 250 was. Maar het getal dat wij volhardend herhaalden en aan de media doorgaven, was 10 000.

Deze getallen begonnen op het publieke bewustzijn in Amerika te werken; ze waren het beste middel om de Amerikanen er van te overtuigen dat het nodig was de abortuswetten af te schaffen. Voor wie weet dat wij deze getallen vervalst hadden, vooral dat van de jaarlijks uitgevoerde illegale abortussen, liggen enkele conclusies voor de hand; en als we het getal van 100 000 abortussen vóór de legalisering vergelijken met de 1,55 miljoen erna (een 15-voudige stijging), dan is het niet moeilijk meer bepaalde mythen, uitvindingen en leugens, die wij onder het Amerikaanse publiek verbreid hebben, te ontmaskeren.

Een andere tactiek die door ons werd toegepast om het publiek te overtuigen, was deze: wij beweerden dat als abortus in het strafrecht bleef, er nog evenveel abortussen zouden platsvinden, maar dus altijd illegaal.

Dat klopt echter helemaal niet! Als met ingang van vandaag abortus verboden zou worden, zouden er geen 1,55 miljoen meer uitgevoerd worden.

Een bijzonder belangrijke tactiek is nog deze: het wetenschappelijke bewijs dat onweerlegbaar aantoont dat het leven begint bij de ontvangenis, moet bestreden worden. Wij  moeten eraan vasthouden dat de vraag betreffende het begin van het menselijk leven een theologische, juridische, ethische of een filosofische vraag is, maar vooral geen

wetenschappelijke.

Dit is ook weer zo'n lievelingstactiek van de voorstanders van abortus: ze blijven zeggen dat een definitie van het ogenblik waarop het leven begint, onmogelijk is, dat wij dat niet kunnen weten.

Integendeel, wij moeten zelfs het leven definiëren. Dit is een noodzaak, zowel voor wetenschappelijke alsook voor juridische en morele doeleinden! En dit is inderdaad mogelijk

Het leven begint bij de ontvangenis, bij de bevruchting. Vanaf dat ogenblik is de verwekte persoon een menselijk wezen.

Er bestaat geen tijdstip waarop een verandering plaats zou vinden van niets in iets, van een niet-persoon in een persoon.

Bij de ontwikkeling in de baarmoeder komt geen plotselinge verandering voor en dus is het leven een zich ontwikkelend spectrum van het begin tot het einde. Ik geloof dat het toelaten van abortus de planmatige verwoesting is van dat, wat ontegenzeggelijk en ondubbelzinnig als menselijk leven gezien moet worden. Ik geloof dat het een niet te verontschuldigen daad van dodelijk geweld is. Toegegeven, een ongewenste zwangerschap is een pijnlijk dilemma. Maar de oplossing daarvoor zoeken in gewild en actief doden, betekent: de grote  mogelijkheden van de menselijke geest om "er iets op te vinden” uitschakelen.

Erger nog: het is de capitulatie van het publieke handelen voor het doelmatigheidsdenken, zijnde het klassieke antwoord op ergerniswekkende sociale problemen. Het is een schandelijk accepteren van geweld. Als wetenschapper weet ik – ik geloof het niet, ik weet het- dat het menselijk leven begint bij de ontvangenis. Ofschoon ik formeel geen enkele godsdienst aanhang, geloof ik uit heel mijn hart dat er een God bestaat, die van ons verlangt dat wij deze oneindig treurige en onzegbare schandelijke misdaad tegen de mensheid een definitief en

onherroepelijk "Halt" toeroepen.

 (1)   blz. 76 t/m 79)  

(1)   = Boek, Miriam… waarom huil je? 

( Stichting voor Recht zonder Onderscheid, Nijmegen)