|
Wie zijn wij OVER DE STICHTING De stichting Referendum voor het Ongeboren Kind is op 19 januari 2006 opgericht om, samen met het Nederlandse volk en met God’s hulp, het recht op leven van de ongeboren kinderen in ere te herstellen. In deze tijd van groeiend bewustzijn, van meer betrokkenheid met het leven (ons land kent legioenen vrijwilligers), en van het meer en meer loslaten van eigenbelang en materialisme mag het ongeboren kind niet achterblijven.
Dit is de uitgelezen tijd om belangrijke zaken goed te regelen. Zo ook het recht op leven voor het ongeboren kind.
Begin jaren zeventig van de vorige eeuw werd in Nederland begonnen met het op vrij grote schaal uitvoeren van abortus provocatus (opzettelijke zwangerschapsonderbreking), in de volksmond abortus. Dat was in de tijd van de eerste abortusklinieken en in de tijd dat abortus nog steeds strafbaar was, maar dat het verzoek van de moeder om een abortus voldoende was om haar zwangerschap af te breken. Het hek was van de dam en de overheid ging akkoord. Onder het motto ‘baas in eigen buik’ werd, in onwetendheid, een belangrijk deel van de ongeboren jeugd het leven geweigerd.
Tegenwoordig is de situatie niet veel anders. Zeker, in 1981 deed de Waz (Wet afbreking zwangerschap) haar intrede en in 1984 trad deze in werking, maar de beschermende maatregelen van deze wet voor het ongeboren kind en de moeder worden niet nageleefd en in de praktijk kan de moeder bepalen of ze door haar zwangerschap wel of niet in een in de wet genoemde ‘noodsituatie, in het besef van de zware verantwoordelijkheid tegenover ongeboren menselijk leven, en waarbij abortus onontkoombaar is’ is beland. In de praktijk blijkt echter dat de moeder het begrip ‘noodsituatie en de bijbehorende verantwoordelijkheid’ naar believen interpreteert.
Volgens de gegevens (2005) van het Samenwerkingsverband Abortusklinieken wordt 90% van de zwangerschappen afgebroken om redenen van practische aard, zoals, nog niet toe aan een kind/al voldoende kinderen/ drukke baan/ afmaken opleiding.
Door het wederom gedogen van abortus, de talloze bewijzen dat een ongeboren kind een mens in wording is en het bekend worden van het leed, de ontreddering en trauma’s van de moeders en vaders ten gevolge van abortus, is een taboe-sfeer ontstaan.
Door deze taboe-sfeer zijn velen vervreemd geraakt van het ongeboren kind, die je dan ook nog zelden hoort noemen. Benamingen voor het ongeboren kind als embryo, foetus of vrucht hebben er ook in belangrijke mate toe bijgedragen dat het ongeboren kind, in de gedachten- en gevoelswereld, op de achtergrond is geraakt en voor velen in de doofpot is terecht gekomen. Dat kan en moet veranderen. De ongeboren kinderen willen niets liever dan leven. Laten we zorgen dat ze weer recht op leven krijgen. Dat is het belangrijkste en het minste wat we voor ze kunnen doen.
Als de mensen zich weer bewust worden van de ongeboren kinderen als nieuwe mensjes, van abortus en de gevolgen hiervan zal men opkomen voor de ongeboren jeugd, wat tevens betekent, opkomen voor de moeders en vaders.
De stichting, gesteund door een groeiende achterban gelooft dat deze tijd rijp is voor de noodzakelijke bewustwording en voor het grandioze doel, de ongeboren kinderen weer recht op leven te geven. Wie zou dat niet willen? Let op de groeiende stroom ‘goed nieuws’ berichten uit Nederland en de hele wereld die laat zien dat de mensen een beter en gelukkiger bestaan willen.
Door middel van landelijke publiciteits-acties, zoals advertenties, mailings, persberichten en onze website zullen de stemgerechtigde Nederlanders massaal worden voorzien van informatie en in de gelegenheid worden gesteld mee te doen aan de Landelijke Petitie Campagne.
Als het Nederlandse volk deze petitie-campagne doet slagen zal de Waz (Wet afbreking zwangerschap) worden ingetrokken en zal abortus uit ons leven verdwijnen, want de overheid zal de wens van het volk respecteren.
Daarom is UW handtekening en die van de andere Nederlanders van onschatbare waarde voor het ongeboren kind en voor een beter leven. Teken vandaag nog.
|
| De tijd is rijp |